قصه تلخ دنیا دختر با استعداد روستایی که دیگر در این دنیا نیست

چند روز پیش که از جاده اصلی #منطقه_ترگور ارومیه به مسیر روستای "شیخ شمزین" پیچیدم انتظار شنیدن خبر مرگ دانش آموزی را نداشتم که از با استعدادترین شاگردان این روستا بود. دنیا پورعثمان، دانش آموزی که با سن کم ،استعدادش را در نوشتن و خلاصه نویسی و داستان گویی به من و معلم هایش نشان داده بود،دیگر در بین ما نیست نمی دانم از کجا شروع کنم که سرتاسر داستان پر از درد است و تلخی بی پايان سال 90 که فعالیت هایم بعنوان مربی کتابخانه سیار در منطقه ترگور ارومیه آغاز گردید با معلمین زیادی آشنا شدم که زحمت های فراوانی در حق دانش آموزان این منطقه مرزی انجام می دادند و سعی می کردند دانش آموزان نخبه را شناسایی و با مشاوره به خانواده های آنان راه را برای پیشرفتشان هموار کنند. زمانی که خانم حسین زاده معلم وقت روستای شیخ شمزین برای ادامه تدریس به مازندران رفت بچه های مازندرانی با شنیدن قصه ی زندگي دنیا برایش با نامه و هدیه های محبت آمیز سنگ تمام گذاشته بودند. خاطره ای از نمایش کارتون "ماه بود و روباه" هیچگاه از ذهنم پاک نخواهد شد. در پایان نمایش مثل همیشه بچه ها داوطلب برای گفتن نظرات و پیام های اخلاقی فیلم نظرات پشت سرهم با زبان شیرین کودکانه گفته می شد ولی دیدم #دنیا هم دست بلند کرد با اعتماد بنفس مثال زدنی حرفی رو گفت که در بین همه نظرات خاص بود. او گفت «آدمها رو هر گونه هستند باید پذیرفت، باید قبول کنیم خیلی از ما آدمها هم مثل این روباه قصه شما تنها هستیم» بله او هم درک نمی شد و تنها بود. استعدادهایش نادیده گرفته شده بودند و مثل خیلی از دختر های دیگر نوار های مرزی سد هایی برای ادامه تحصیل داشت مدرسه تنها جایی بود که می توانست استعدادهایش را نشان بدهد. تا اینکه کلاس ششم را تمام کرد و الان وقت پرواز به دوره راهنمایی بود. دوره ای که میتوانست باعث پرورش روح و استعدادهایش شود. اما پایان تلخ از اینجا شروع می شود که اختلاف خانوادگی و کلمه منحوس طلاق باز چنبره انداخته بود به زندگی خیلی از آدمهای دور و برمون دنیا برای اینکه راهنمایی بخونه مجبور بود به روستای دیگری که مادرش اهل اون روستا بود برود و پدر هم از ترس اینکه مادرِ دنیا دخترش را نزد خود نگه دارد، مانع اینکار شد. اصرارها و خواهش ها هیچ فایده ای نداشت و دنیا از درس خواندن محروم شد. شنیدن خبر مرگ همیشه ناخوشاینده، داشتم به این فکر می کردم که همه ما مقصریم و نباید دنیا را تنها می گذاشتیم دنیا رفت "ولی هزاران دنیای دیگر هستند که به کمک همه ی ما نیاز دارند" روحت شاد دلم برای خلاصه داستان هات تنگ می شه
/ 0 نظر / 46 بازدید