نوجوانان و دوران بلوغ

روزی چشم باز می کنیم و می بینیم که کودکمان دیگر کودک نیست.

لحظه غریبی است غرورآفرین وآغاز دلواپسی

از دیدن زحماتمان که به ثمر نشسته احساس غرور و رضایت خاطر میکنیم

اما نگران آینده نوجوانمان هستیم.

از این به بعد او باید خود به تنهایی با حوادث جهان هستی برخورد کند واز همه مهمتر...

اینکه او دیگر نمی خواهد بطور مستقیم تحت حمایت خوانواده باشد.

و اکنون می خواهد روی پای خود بایستد.

سالهای نوجوانی دوران سرکشی وسر به هوایی است که در آن نوجوان باید

شخصیتش را بازسازی کند.او باید خود را از قید پدر و مادر رها سازد و هویت تازه ای

بیابد هویتی از ان خویش.

در برخورد با نوجوان مسائل زیر را فراموش نکنیم:

۱-بیقراری او را بپذیریم

۲-در برابر او تظاهر به دانایی بیش از حد نکنیم

۳-از او مدام عیب جویی نکنیم

۴-نکات مثبت دیگران را به رخ او نکشیم

۵-به او استقلال بدهیم

۶-با زبان تلخ و گزنده وآمرانه با او صحبت نکنیم

۷-به خلوت او احترام بگذاریم

۸-مدام برای آینده او پیش بینی نکنیم

/ 0 نظر / 21 بازدید